Εκτύπωση

Κυριακή 18ῃ Μαρτίου 2012

ΓΡΑΠΤΟΝ ΘΕΙΟΝ ΚΗΡΥΓΜΑ

Κυριακή Γ' Νηστειῶν (ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ)

          Στήν πορεία μας πρός τό Πάσχα, χριστιανοί μου, ὁ Κύριός μας μέ τό εὐαγγέλιο πού ἀκούσαμε μᾶς ὑπενθυμίζει δύο ἀλήθειες πού συνέχουν ὅλη τή φιλοσοφία τοῦ κηρύγματος του πρός τόν κόσμο.

Πρῶτον τήν ἐν ἐλευθερίᾳ ἀποδοχή τῆς διδασκαλίας Του. Ὁ Κύριός μας δέν ἐπιθυμεῖ νά ἔχει τυφλά πειθήνια ὄργανα κοντά του, ὅπως οἱ περισσότεροι θρησκευτικοί καί πολιτικοί ἡγέτες, ἀλλά ἐλεύθερα σκεπτόμενα ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ὅμως εἶναι ἀποφασισμένοι ν΄ ἀκολουθήσουν τό δύσκολο δρόμο πού καί αὐτός ἀκολούθησε στή ζωή Του.

Ἕνας δρόμος αὐταπαρνήσεως, ταπείνωσης, σταυρικῆς θυσίας. «Ὅποιος θέλει νά μέ ἀκολουθήσει, ἄς ἀπαρνηθεῖ τόν ἑαυτό του, ἄς σηκώσει τόν σταυρό του καί ἄς μέ ἀκολουθήσει»  ἀκούσαμε νά μᾶς λέει. Αὐτή ἡ ἐλευθερία ἐπιλογῆς πού δίνεται ἀπό τό Θεό στόν ἄνθρωπο λέγεται αὐτεξούσιο γιά τό ὁποῖο ὁ Ἅγιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής δηλώνει «Ἄν ἀφαιρέσεις ἀπό μᾶς τό αὐτεξούσιο, τότε οὔτε εἰκόνα τοῦ Θεοῦ θά εἴμαστε, οὔτε λογική καί νοερή ψυχή, ἀλλά ἡ φύση μας θά ἀλλοιωθεῖ πράγματι καί δέν θά εἶναι πλέον ἐκεῖνο πού αὐτή ἔπρεπε νά εἶναι».

          Τό δεύτερο πού μᾶς ὑπενθυμίζει εἶναι ὅτι ἡ φροντίδα τῆς ψυχῆς εἶναι ἀνώτερη ἀπ΄ αὐτήν τοῦ σώματος.

          Ὁ ἀγώνας γιά πνευματική ζωή, δηλαδή ζωή κοντά στό Θεό καί στό θέλημα Του κάνει τόν ἄνθρωπο ν΄ἀπαλλάσσεται ἀπό τό κοσμικό φρόνημα καί νά βλέπει ἀπό ἄλλη ὀπτική τήν ὕπαρξή του καί τήν πορεία του.

          Κόσμος κατά τόν Ἀββᾶ Ἡσαΐα εἶναι «τό νά διασπᾶται κανείς σέ πολλές καί διάφορες ὑποθέσεις, τό νά ἐνεργοῦν οἱ ἄνθρωποι τά ἀντίθετα πρός τήν ἀνθρώπινη φύση καί νά ἱκανοποιούν τά σαρκικά τους θελήματα, τό νά νομίσει κανείς ὅτι μένει παντοτινά σ΄αὐτήν τή ζωή. Κόσμος εἶναι τό νά φροντίζει τό σῶμα πρός βλάβην τῆς ψυχῆς».

          Χριστιανοί μου, ὁ σύγχρονος ἄνθρωπος ἐγκλωβισμένος μέσα στίς ἀτελείωτες ἐπιθυμίες του, στόν ἀγώνα γιά μία καλύτερη ζωή στόν κόσμο, δέν μπορεῖ νά κατανοήσει τήν ἐλευθερία πού προσφέρει ἡ ζωή κοντά στό Θεό.

          Ὁ ἄνθρωπος πού τιθασσεύει τά πάθη του ὅπως π.χ. τή λαιμαργία του, τό θυμό του, τίς σαρκικές του ἐπισυμίες καί πού ἀποθέτει τά βάρη του μέ τήν ἐξομολόγησή του εἰς τόν πνευματικό, πού ἔρχεται στό ποτήριο τῆς Θ.Λειτουργίας, χαίρεται τή ζωή του, μπορεῖ νά μήν κερδίσει τόν κόσμο ὅλο ἀλλά θά κερδίσει μία χαρούμενη ζωή κοντά στό Θεό.

          Βρισκόμενοι στό μέσον τῆς Μ. Τεσσαρακοστῆς ἄς ἀτενίσουμε τόν Σταυρό τοῦ Κυρίου μας, πού ἡ ἁγία μας ἐκκλησία, σήμερα προβάλλει γιά νά τόν προσκυνήσουμε, γιά νά πάρουμε δύναμη στόν ἀγώνα τῆς ζωῆς μας καί ἀπόφαση νά σηκώσουμε καί μεῖς τό δικό μας σταυρό γιά ν΄ἀπολαύσουμε αὐτό πού ὁ Κύριός μας ὑποσχέθηκε, μία ζωή χωρίς θάνατο. «Σᾶς βεβαιώνω, εἶπε, πώς ὑπάρχουν μερικοί ἀνάμεσα σ΄αὐτούς πού βρίσκονται ἐδῶ, οἱ ὁποῖοι δέν θά γευθούν θάνατο, πρίν δοῦν νά ἔρχεται δυναμικά ἡ Βασιλεία Του Θεοῦ». ΑΜΗΝ.

Πρωτ.π.Π.Μεγ.