ΓΡΑΠΤΟΝ Θ. ΚΗΡΥΓΜΑ
o plousios neaniskos 1Ὑψηλῆς κοινωνικῆς  περιωπῆς ἦταν ὁ νέος ἐκεῖνος πού πλησίασε τον Χριστό. Καί συνάμα πλούσιος. Καί μέ λόγια φιλοφρονητικά, ἀλλά μέ πραγματικό ἐν τούτοις ἐνδιαφέρον. 
Τόν ρώτησε:
- Τί νά κάνω, Διδάσκαλε ἀγαθέ, γιά νά κληρονομήσω τήν αἰώνια ζωή;

-

Γιατί μέ ἀποκαλεῖς ἀγαθό; Τόν διόρθωσε ὁ Κύριος. Ἀφοῦ ἀπευθύνεσαι σέ μένα μέ τήν ἰδέα ὅτι εἶμαι ἄνθρωπος ἁπλός, μήν τήν λές αὐτή τήν λέξη. Ἕνας εἶναι ἀληθινά καί ἀπόλυτα ἀγαθός: ὁ Θεός. Τίς ἐντολές τίς γνωρίζεις, συνέχισε ὁ θεῖος Διδάσκαλος. Ὅ,τι ὁρίζει ὁ νόμος τοῦ Θεοῦ πού δόθηκε στό Μωυσῆ: νά μή μοιχεύσεις, νά μή κλέψεις, νά μή δώσεις ψευδεῖς μαρτυρίες, νά τιμᾶς τόν πατέρα σου καί τήν μητέρα σου…
Κάτι ἄλλο περίμενε ὁ μορφωμένος ἐκεῖνος νέος. Δέν τόν ἱκανοποίησαν αὐτά τά ἁπλά καί πασίγνωστα. Γι' αὐτό καί ἔσπευσε νά διαβεβαιώσει:
- Ὅλα αὐτά τά τήρησα μέ πιστότητα ἐδῶ καί χρόνια.
  Τόν κοίταξε στά μάτια ὁ Χριστός.
- Ἕνα ἀκόμη σοῦ λείπει, τοῦ λέει. Ὅλα ὅσα ἔχεις, τήν περιουσία σου ὁλόκληρη πούλησέ την καί μοίρασε την στούς φτωχούς - καί θά 'χεις γι' αὐτό θησαυρό ἀποταμιευμένο στόν οὐρανό - καί ἔλα νά μέ ἀκολουθήσεις.
Ὦ, πάλι δέν περίμενε νά ἀκούσει κάτι τέτοιο ὁ πλούσιος νέος. Ἦταν, βλέπετε, πολύ πλούσιος, καί πῶς τώρα ν' ἀποχωρισθεῖ ὅλη τήν περιουσία του… Πόσο δύσκολα τά λέει αὐτός ὁ Διδάσκαλος! Ἔρριξε τό πρόσωπό του, σκυθρώπιασε, καταλυπήθηκε. 
Σηκώθηκε καί ἔφυγε…
Τόν εἶδε ὁ Κύριος Ἰησοῦς ἔτσι πού ἔγινε καί γύρισε σ' αὐτούς πού τόν ἄκουγαν:
- Πόσο δύσκολο εἶναι αὐτοί πού ἔχουν τά χρήματα νά μποῦν στήν Βασιλεία του Θεοῦ! Πιό εὔκολο νά περάσει μιά καμήλα ἀπό τρύπα βελόνας, παρά πλούσιος στή Βασιλεία τοῦ Θεοῦ.
Ἔμειναν ἔκπληκτοι οἱ  ἀκροατές Του.
- Τότε ποιός εἶναι δυνατός νά σωθεῖ;  Ἀφοῦ δέν ὑπάρχει ἄνθρωπος πού νά μήν ἐπιθυμεῖ τά πλούτη καί τά ἀγαθά αὐτῆς τῆς γῆς …
- «Τά ἀδύνατα παρ' ἀνθρώποις δυνατά παρά τῷ Θεῷ ἐστίν», κατέληξε ὁ θεῖος Διδάσκαλος. Ἐκεῖνα πού εἶναι ἀδύνατα νά γίνουν μέ τίς ἀσθενεῖς ἀνθρώπινες δυνάμεις, γίνονται δυνατά καί κατορθωτά μέ τή Χάρη καί τή δύναμη τοῦ Θεοῦ.
 
«Τά ἀδύνατα παρ' ἀνθρώποις δυνατά παρά τῷ Θεῷ ἐστίν». Θά ‘λεγε κανείς πῶς εἶναι ποτέ δυνατόν τά νερά τοῦ ποταμοῦ νά γυρίσουν πίσω; Καί τά νερά τῆς θάλασσας νά σταθοῦν τεῖχος δεξιά καί ἀριστερά, νά κοποῦν στά δύο;
Ἀδύνατο. Κι ὅμως ἔγινε δυνατόν, ἀφοῦ τό εἶπε ὁ Θεός. Μέ τό θαῦμα ἐκεῖνο τῆς Ἐρυθρᾶς θάλασσας κατόρθωσαν οἱ Ἰσραηλῖτες νά διαπεράσουν γιά νά φτάσουν στόν προορισμό τους, τή Γῆ τῆς Ἐπαγγελίας.
Τό ἴδιο ἀδύνατο εἶναι νά κοποῦν τά πάθη πού σάν ποτάμια κατακλύζουν τήν καρδιά τοῦ ἀνθρώπου.
Τί εἶναι τό πάθος; Ξέρετε ἀδελφοί μου; Ξεκινᾶ ἀπό κάτι λίγο, ἀπό μιά κακιά συνήθεια νά ποῦμε. Γιά παράδειγμα, μοῦ ἀρέσει τό καλό φαγητό ἤ ἔχω μιά ἀδυναμία στά χρήματα, ἐδῶ, ἐκεῖ … Δέν προσέχω, δέν «φρενάρω» τόν ἑαυτό μου, δίνομαι μέ τήν καρδιά μου σέ αὐτά, καί…
Καί μετά γίνεται πάθος. Δηλαδή αἰχμαλωσία ψυχῆς. Δέν μπορῶ νά ξεφύγω. Δέν ἔχω τήν δύναμη νά ἀπαλλαγῶ. 
Αὐτό ὅμως πού ἐγώ δέν ἔχω τή δύναμη νά τό νικήσω, μπορεῖ νά τό νικήσει ἡ παντοδύναμη Χάρη τοῦ Θεοῦ. Παντοδύναμη! Ἀρκεῖ νά στραφῶ εἰλικρινά στόν Κύριο, νά κολλήσουν τά μάτια καί ἡ καρδιά μου ἐπάνω Του καί νά τόν παρακαλέσω μέ ὅλη τή θέρμη τῆς ψυχῆς μου. 
- Κύριε ἀπάλλαξέ με ἀπό αὐτή τή φρικτή δύναμη πού μέ καταβάλλει. Δέν ὑπάρχει τίποτε πού νά μπορεῖ νά σταθεῖ ἐμπόδιο μπροστά Σου. Ἀπάλλαξέ με! 
Ζήτα το ἔτσι, κάνε ὅ,τι περνᾶ ἀπό τό χέρι σου καί δέν θά σέ ἀφήσει ὁ Θεός, πού θέλει νά σέ βοηθήσει. Θά τό δεῖς καί θά τό διαπιστώσεις πάνω στά πράγματα, ὅτι «τά ἀδύνατα παρ' ἀνθρώποις δυνατά παρά τῷ Θεῷ ἐστίν». 
 
Πρεσβ. π. Παῦλος Καλλίκας

footer

  • Πέμπτη 15 Νοεμβρίου Γουρία, Σαμωνά και Αβίβου των μαρτύρων

  • Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 1505 επισκέπτες

  • Εμφανίσεις Άρθρων
    4532910

Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ