h mathaiou 1ΓΡΑΠΤΟΝ Θ. ΚΗΡΥΓΜΑ

Σχίσματα, ἔριδες καί ἡ θεραπεία τους

     Γράφοντας ὁ Ἀπόστολος Παῦλος τήν πρώτη σπουδαιότατη ἐπιστολή του πρός τούς Κορινθίους, ἀρχίζει μέ τίς νουθεσίες του γιά ἕνα πρόβλημα, πού -ὅπως φαίνεται- εἶχε πάρει ἐνδημικές διαστάσεις στούς χριστιανούς τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας : τό πρόβλημα τῶν διαφωνιῶν, ὄχι τόσο γιά τήν Πίστη, ὅσο γιά τά πρόσωπα τῶν Ἀποστόλων, πού τούς καθοδηγοῦσαν.
     Φαίνεται, ὅμως, ἀπό τήν συνέχεια τῆς ἐπιστολῆς, ὅτι ὁ Παῦλος εἶχε διαπιστώσει καί διαφοροποιήσεις στόν τρόπο ζωῆς τῶν Κορινθίων μαθητῶν του, ὥστε νά ἔχουν χωριστεῖ σέ ὁμάδες, οἱ ὁποῖες μάλιστα ἔριζαν, μάλωναν μεταξύ τους. Ἀναπόφευκτα αὐτό ὁδηγοῦσε σέ ἔκπτωση τῆς ἀγάπης, γεγονός πού ἔθλιβε τόν Απόστολο...Πιθανώτατα δέ αὐτό ὑπῆρξε καί τό ἐρέθισμα γιά νά γράψει στό δέκατο τρίτο κεφάλαιο τῆς ἴδιας ἐπιστολῆς τόν ἀνυπέρβλητο «Ὕμνο τῆς Ἀγάπης».

     Ὁ Παῦλος εἶναι κατηγορηματικός. Ἀπόλυτος. Χρησιμοποιεῖ τήν Ὑποτακτική. Δίνει ἐντολές. «Τό αὐτό λέγητε πάντες». (Ἄραγε τό τηροῦμε σήμερα;) «μὴ ᾖ ἐν ὑμῖν σχίσματα» (το τηρήσαμε στήν Ἱστορία;) «ἦτε δὲ κατηρτισμένοι ἐν τῷ αὐτῷ νοῒ».(πῶς νά γίνει αὐτό, ἀφοῦ ἔχομε διαφορετικό μυαλό ὁ καθένας;) «...καὶ ἐν τῇ αὐτῇ γνώμῃ»!(Αὐτό πιά εἶναι ἀδύνατον: πώς νά ἔχουμε τήν ἴδια γνώμη; ὅταν οἱ ἄλλοι κάνουν λάθος;).

Ἀγαπητοί μου Χριστιανοί,

     «Οὐκ ἐάσω ὑμᾶς ὀρφανούς». Ὁ Κύριός μας δέν ἄφησε τήν Ἐκκλησία Του ἀκέφαλη. Εἶναι πάντα παρών καί μέ τήν ἐνέργεια τοῦ Ἁγίου Πνεύματος τήν φωτίζει. Ἀκόμη ἔδωσε Ἀποστόλους, Διδασκάλους, Κήρυκες, Εὐαγγελιστές, καί - διαδόχους αὐτῶν-τούς Ἐπισκόπους. Αὐτοί μέ τήν διδαχή τους καί μέ τό παράδειγμα τῆς βιοτῆς τους μᾶς δείχνουν τόν δρόμο τῆς ἑνότητας, τῆς ὁμοψυχίας καί τῆς ἀγάπης.
    Καί γιά μέν τά τοπικά καί καθημερινά προβλήματα ἤ ψευδοπροβλήματα, ἀρκεῖ ἡ χρηστή διοίκηση τῶν κατά τόπους Ἐπισκόπων, τῶν ὀρθοτομούντων τόν λόγο τῆς Ἀλήθειας Του. Γιά μεγαλύτερα ζητήματα προβληματισμοῦ, πληροφόρησης καί καθοδήγησης ὑπάρχουν οἱ κατά τίς τοπικές Ἐκκλησίες Ἱερές Σύνοδοι. Γιά Δογματικά, ὅμως, προβλήματα ὑπάρχουν οἱ Οἰκουμενικές Σύνοδοι, πού διέσωσαν ἀκέραιη τήν Πίστη, στούς αἰῶνες...
     Κάθε, λοιπόν, αὐθαιρεσία ἔξω ἀπό τίς ὁδηγίες τῶν ταγῶν τῆς Ἐκκλησίας μας, κάθε αὐθορμητισμός, κάθε ἀδιαφορία γιά τήν ἑνότητα, κάθε ζῆλος «οὐ κατ' ἐπίγνωσιν», εἶναι γιά τούς χριστιανούς βαρύτατο ἁμάρτημα, πού δέν ξεπλύνεται οὔτε μέ τό Μαρτύριο, παρά μόνο μέ τήν - ἔγκαιρη - μετάνοια...
Ἄς ἔχουμε, λοιπόν, ἐμπιστοσύνη στούς Ἐκκλησιαστικούς μας Πατέρες κι ἄς διαφυλάττουμε τήν ἑνότητα στίς Ἐνορίες μας, στόν περίγυρο μας, στό νησί μας, ἀφοῦ αὐτή εἶναι ἡ ἐντολή τοῦ Ἀποστόλου τῶν Ἐθνῶν. Κυρίως, ὅμως, ἐπειδή αὐτό ἦταν τό σπαρακτικό αἴτημα τοῦ Ἰησοῦ στόν Πατέρα Του, λίγες ὧρες πρίν Σταυρωθεῖ: «...ἵνα ὦσιν ἕν».

Πρωτ. π.Π.Μαριᾶτος

footer

  • Παρασκευή 14 Αυγούστου Μιχαίου προφήτου, Μαρκέλλου, Συμεώνος νεομάρ.

  • Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 50 επισκέπτες και κανένα μέλος

  • Εμφανίσεις Άρθρων
    16480238

Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ