ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΓΙΑΝ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗΝ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗΝ

(ὑπ' ἀριθ. 25/2007)

Πρός
Τόν Ἱερόν Κλῆρον
καί τόν Χριστώνυμον Λαόν
τῆς Ἱερᾶς ἡμῶν Μητροπόλεως
Κυθήρων & Ἀντικυθήρων
 

«Παράδεισε πάντιμε, τό ὡραιότατον κάλλος,
θεόκτιστον σκήνωμα, εὐφροσύνη ἄληκτε, καί
ἀπόλαυσις, δόξα τῶν Δικαίων, Προφητῶν
τερπνότης, καί Ἁγίων οἰκητήριον, ἤχῳ τῶν
φύλλων σου, Πλάστην τόν τῶν ὅλων ἱκέτευε,
τάς πύλας ὑπανοῖξαι μοι, ἅς τῇ παραβάσει
ἀπέκλεισα˙ καί ἀξιωθῆναι, τοῦ ξύλου τῆς
ζωῆς μεταλαβεῖν, καί τῆς χαρᾶς, ἧς τό πρό-
τερον ἐν σοί κατετρύφησα»

(Τροπάριον τοῦ Τριῳδίου)


Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί καί Συλλειτουργοί,
Ἀδελφοί μου Χριστιανοί

Ἐπιθυμῶ αὐτόν τόν ἱερόν καί θεσπέσιον κατανυκτικόν ὕμνον νά ὑπομνήσω εἰς τήν εὐλάβειάν σας σήμερον, πού εἶναι ἡ παραμονή τῆς εἰσόδου μας εἰς τό ἱερόν στάδιον τῶν ἀρετῶν, εἰς τήν Ἁγίαν καί εὐλογημένην περίοδον τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς.

Αὐτός, ἄλλωστε, ὁ ὕμνος μᾶς ὑπενθυμίζει καί τήν ὑπόθεσιν τῆς σημερινῆς Κυριακῆς τῆς Τυρινῆς. Τό ἱερόν Συναξάριον τῆς Κυριακῆς αὐτῆς, ὅπως ἀκούσαμε προηγουμένως, λέγει ὅτι «ἀνάμνησιν ποιούμεθα τῆς ἀπό τοῦ Παραδείσου τρυφῆς ἐξορίας τοῦ Πρωτοπλάστου Ἀδάμ». Ἀλλά καί ὁλόκληρη ἡ ἱερή ὑμνολογία τῆς Κυριακῆς τῆς Τυρινῆς περιστρέφεται γύρω ἀπό τό φοβερό αὐτό γεγονός διά τόν ἄνθρωπο, πού εἶναι ἡ ἀπώλεια τοῦ Παραδείσου καί τά θλιβερά ἐπακόλουθα.

Εἰς τό ἱερόν Τροπάριον, πού ἐπροτάξαμε εἰς τήν ἀρχήν, ὁ ἱερός Ὑμνογράφος προσωποποιεῖ, κατά κάποιον τρόπο, τόν Παράδεισο. Τόν ἐγκωμιάζει, χαρακτηρίζοντάς τον ὡς ἄξιον κάθε τιμῆς, ὡς τό ὡραιότερον κάλλος, ὡς τό ἱερό καί θεόκτιστο σκήνωμα, ὡς εὐφροσύνην καί ἀπόλαυσιν, ἡ ὁποία δέν ἔχει τέλος, ὡς τήν δόξαν τῶν Δικαίων, ὡς τό τερπνό ἀγαλλίαμα τῶν Προφητῶν καί ὡς τό οἰκητήριον, δηλ. τήν μόνιμη κατοικία τῶν Ἁγίων. Καί ἐν συνεχείᾳ ζητεῖ ἀπό τόν Παράδεισον νά παρακαλέσῃ μέ τόν ἦχον τῶν φύλλων του τόν Πλάστην καί Δημιουργόν τῶν ὅλων νά ἀνοίξῃ τάς πύλας τοῦ Παραδείσου διά τόν κάθε ἁμαρτωλόν, πού ἐκλείσθησαν μέ τήν παράβασιν καί τήν παρακοήν τῶν πρωτοπλάστων, ἀλλά καί τοῦ καθενός μας. Ἀκόμη ζητεῖ ἀπό τόν Παράδεισον νά ἱκετεύσῃ τόν φιλάνθρωπον Θεόν, ὥστε νά ἀξιώσῃ τόν κάθε ἀγωνιζόμενο πιστό νά φάγῃ τόν καρπόν τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς, πού εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Χριστός, καί νά ἀπολαύσῃ τήν χαράν τοῦ Παραδείσου, πού ἀπελάμβαναν οἱ Πρωτόπλαστοι.

Μέ πολλή σοφία ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία ὑπενθυμίζει σήμερα, τήν παραμονή τῆς ἐνάρξεως τῆς ἁγίας καί νηστίμου περιόδου τῆς Μεγ. Τεσσαρακοστῆς, τήν ἔκπτωσιν τοῦ Ἀδάμ καί τῆς Εὔας, καί τοῦ ἀνθρωπίνου γένους γενικώτερα, ἀπό τόν Παράδεισον καί ἐξάπτει μέ τούς ἱερούς ὕμνους της τόν ἔνθεον ζῆλον καί τόν ἅγιον πόθον τῆς ἀποκτήσεως καί ἀπολαύσεως τοῦ ἐπουρανίου καί τρισμακαρίου Παραδείσου.

Ὅταν σκέπτεται καί ποθεῖ τόν Παράδεισο ὁ Χριστιανός πολλαπλῶς ὠφελεῖται. Ἀναλογίζεται ὅτι ὁ γλυκύς Παράδεισος χάθηκε διά τούς πρωτοπλάστους λόγῳ τῆς παρακοῆς τῆς θείας ἐντολῆς, διά τήν ἔλλειψιν ἐγκρατείας ἀπό μέρους των, διά τόν λόγον ὅτι ἐξηπατήθησαν ἀπό τόν ἀρχέκακον διάβολον καί ἐπίστευσαν ὅτι θά γίνουν θεοί μετά τήν γεῦσιν τοῦ ἀπαγορευμένου καρποῦ καί διότι δέν εἶχαν τήν πνευματικήν ἐγρήγορσιν.

Ἡ Ἁγία καί Μεγάλη Τεσσαρακοστή μᾶς παρέχει κάθε εὐκαιρία καί δυνατότητα νά κερδίσωμε καί ἀνακτήσωμε τόν Παράδεισο. Ἀντί τῆς λαιμαργίας καί τῆς ἀκρασίας, νά προτιμήσωμε τήν ἐγκράτεια καί τήν διπλῆ νηστεία, τήν σωματική καί τήν πνευματική, δηλ. τήν νηστεία τῶν πασχαλινῶν φαγητῶν καί τήν νηστεία τῶν ἁμαρτωλῶν παθῶν καί ἀδυναμιῶν. Ἀντί τῆς ἀλαζονικῆς ὑπερηφανίας νά γίνωμε παντοδύναμοι ὅπως ὁ Θεός, νά ἀγαπήσωμε τήν ταπεινοφροσύνη, τήν ὑψοποιό ταπείνωσι, ἡ ὁποία μᾶς ἀνυψώνει εἰς τά ὑπερκόσμια καί τά οὐράνια. Ἀντί τῶν προφάσεων καί τῶν δικαιολογιῶν, πού ἐπεστράτευσε τό πρωτόπλαστο ζεῦγος διά νά δικαιολογήσῃ τήν παρακοή καί τήν ἀποστασία του νά ἐπιλέξωμε τήν σωτήρια μετάνοια, ἡ ὁποία μέ τό πνευματικό λουτρό της λευκαίνει ψυχοσωματικά τόν ἄνθρωπο καί καθαρίζει τήν συνείδησίν του ἀπό κάθε μολυσμό. Ἀντί τῆς ἀργίας, τῆς ὀκνηρίας καί τῆς ραθυμίας νά ὁπλισθοῦμε μέ τό ἰσχυρό καί ἀκαταμάχητο ὅπλο τῆς προσευχῆς, τῆς συχνῆς νοερᾶς ἐπικοινωνίας καί ἑνώσεώς μας μέ τόν Ὕψιστο Θεό.

Ἡ νηστεία καί ἐγκράτεια, λοιπόν, ἡ ταπείνωσις καί ἡ μετάνοια, ἡ προσευχή καί πρό πάντων ἡ ἀγάπη πρός τόν Θεόν καί τόν συνάνθρωπο ὄχι μόνο ἀνοίγουν τάς πύλας τοῦ Παραδείσου, ἀλλά καί καταξιώνουν τούς πιστούς νά γίνουν οἰκήτορες τοῦ Παραδείσου καί νά φθάσουν εἰς τό μέτρον τῆς κατά χάριν θεώσεως.

Ὁ ἱερός πόθος, ἐξ ἄλλου, τοῦ Παραδείσου ἐνδυναμώνει τούς πιστούς εἰς τόν πνευματικόν ἀγῶνα τῆς Μ.Τεσσαρακοστῆς καί εἰς τήν ἀγωνιστικήν προσπάθειαν καί ἀπόφασιν νά σηκώσουν τόν προσωπικόν τους σταυρόν μέ καρτερίαν καί ὑπομονήν, διά νά φθάσουν τελικῶς μέ ἐλπίδα καί προσμονήν εἰς τήν Ἀνάστασιν.

Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί,

Τό ἱερό τῆς νηστείας πέλαγος θά τό διαπλεύσωμε μέ γαλήνη καί πνευματική προκοπή, ἄν ἀξιοποιήσωμε καί ἐκμεταλλευθοῦμε κατά τόν καλύτερο τρόπο ὅλες τίς πνευματικές εὐκαιρίες, πού μᾶς χαρίζει ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία. Ἄν ἀσκήσωμε τίς ἀρετές καί χρησιμοποιήσωμε τά πνευματικά μέσα, πού ἀναφέραμε προηγουμένως. Ἄν συμμετέχουμε μέ ἱερό ζῆλο καί προθυμία στίς πλούσιες λατρευτικές εὐκαιρίες τῆς κατανυκτικῆς αὐτῆς περιόδου (Θ. Λειτουργία Μ. Βασιλείου, Ἀκολουθία Προηγιασμένων Τιμίων Δώρων, Κατανυκτικούς Ἑσπερινούς, Μεγ. Ἀπόδειπνα, Ἀκολουθία Χαιρετισμῶν εἰς τήν Παναγίαν μας). Ἄν προσεγγίζωμε τό ἰδιαίτερο μήνυμα καί νόημα κάθε Κυριακῆς (π.χ. τῆς Κυριακῆς τῆς Ὀρθοδοξίας καί τῆς Σταυροπροσκυνήσεως καί τῶν Κυριακῶν, πού τιμῶνται ἰδιαιτέρως οἱ ἅγιοι Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς, ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Σιναΐτης καί ἡ Ὁσία Μαρία ἡ Αἰγυπτία).

Εὔχομαι πατρικῶς εἰς ὅλους σας καλήν καί εὐλογημένην τήν Μεγ. Τεσσαρακοστήν, μέ ὑγιείαν καί ψυχικήν εὐεξίαν, μέ πρόοδον καί πνευματικήν ἄνοδον, μέ πλουσίαν τήν χάριν καί τήν εὐλογίαν τοῦ Τρισαγίου Θεοῦ.

Ἐπί δέ τούτοις διατελῶ,
Μετά πατρικῶν εὐχῶν
Ὁ Μητροπολίτης

+ Ὁ Κυθήρων Σεραφείμ

footer

  • Τρίτη 16 Ιουλίου Αθηνογένους, Φαύστου και Αντιόχου μαρτύρων

  • Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 80 επισκέπτες

  • Εμφανίσεις Άρθρων
    9463977

Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ