ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ
(ὑπ' ἀριθ. 10/2006)

Πρός
Τόν Ἱερόν Κλῆρον
καί τόν Χριστώνυμον Λαόν

τῆς καθ' ἡμᾶς Ἱ. Μητροπόλεως
Κυθήρων & Ἀντικυθήρων

« κάθισεν δάμ τότε, καί κλαυσε
πέναντι τς τρυφς το Παραδεί-
σου, χερσί τύπτων τάς ψεις, καί ἔ-
λεγεν˙ λεμον, λέησόν με τόν
παραπεσόντα»

 

Ἀγαπητοί μου Πατέρες καί συλλειτουργοί,
Ἀδελφοί μου Χριστιανοί,

        Με τήν πικράν ἀνάμνησιν καί τόν Ἀδαμιαῖον θρῆνον διά τήν ἀπώλειαν τοῦ Παραδείσου τῆς Ἐδέμ εἰσοδεύομεν ἀπό τόν ἑσπερινόν τῆς σημερινῆς Κυριακῆς τῆς Τυροφάγου εἰς τό ἱερόν καί κατανυκτικόν στάδιον τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς.

         Ἡ ἐνθύμησις τῆς ὡραιότητος καί τῆς τρυφῆς τοῦ παγκάλου ἐκείνου καί πανευφροσύνου ἐπιγείου Παραδείσου καί ὁ κλαυθμός διά τήν στέρησίν του δημιουργοῦν ἕνα καλό καί εὐνοϊκό πνευματικό κλῖμα διά τήν θεοφιλῆ εἴσοδόν μας εἰς τήν ἁγίαν καί φωτοφόρον περίοδον τῆς Μ. Τεσσαρακοστῆς. Ἐξομαλύνει περισσότερο τήν ἀγωνιστικήν πορείαν μας πρός τήν μετάνοιαν, προκαλεῖ ἐντονωτέραν τήν ἐπιθυμίαν καί τήν διάθεσιν διά τήν νηστείαν, τήν σωματικήν καί τήν πνευματικήν, φέρει τήν ποθεινήν κατάνυξιν καί συντριβήν εἰς τήν καρδίαν μας, προσαυξάνει τήν ἀγάπην τοῦ Θεοῦ καί τόν ἔνθεον ζῆλον τῆς ἀρετῆς καί θερμαίνει τήν νοσταλγικήν  ἀναζήτησιν τοῦ οὐρανίου Παραδείσου.

         Αὐτός ὁ διακαής καί θεοφύτευτος πόθος τῶν ἀγαθῶν τοῦ Παραδείσου θέτει εἰς τό στόμα τοῦ κάθε ἁμαρτωλοῦ τούς λόγους τοῦ ἱεροῦ ὑμνογράφου : «Παράδεισε πανάρετε, πανάγιε, πανόλβιε, ὁ δι' Ἀδάμ πεφυτευμένος, καί διά τήν Εὔαν κεκλεισμένος, ἱκέτευσον Θεόν διά τόν παραπεσόντα. Ἐλεῆμον, ἐλέησόν με τόν παραπεσόντα».

         Ἀναλογιζόμενος ὁ χριστιανός τά κάλλη καί τήν τερπνότητα τοῦ Παραδείσου, τήν παρουσίαν ἐντός αὐτοῦ τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ ὡς ἀκτίστου καί ἀνεσπέρου φωτός, τῆς Βασιλίσσης καί Κυρίας τῶν Ἀγγέλων καί τῶν Οὐρανῶν Ὑπεραγίας Θεοτόκου, τῶν φωτοειδῶν Ἀρχαγγέλων καί λοιπῶν Ἀγγελικῶν Ταγμάτων, τῶν Ἁγίων καί πάντων τῶν οὐρανοπολιτῶν ὁσίων καί δικαίων, ἀγωνίζεται θερμότερα καί ἐντονώτερα διά τήν ἀπόκτησιν καί οἰκείωσιν τοῦ ἐπουρανίου Παραδείσου.

         Ἐπίσης,  φέρων εἰς τόν νοῦν του, ὁ ἀγωνιζόμενος πιστός τήν αἰώνιον καί ἀπέραντον δυστυχίαν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι στεροῦνται διαπαντός τῆς δόξης καί τῶν ἀγαθῶν τοῦ Παραδείσου, διότι δέν ἀνήκουν εἰς τήν μερίδα τῶν ἐκλεκτῶν, διά τήν ἀναλγησίαν τῆς καρδίας των, τήν ἀμετανοησίαν καί τά πονηρά των ἔργα, μισεῖ τό σκοτάδι τῆς ἁμαρτίας, ἐκτινάσσει τόν ζοφερόν ὕπνον τῆς ἀμελείας καί τῆς ἀδρανείας καί, ἀποστρεφόμενος τήν κόλασιν καί τήν θλιβεράν κατάστασίν της, τρέχει ὡς ἡ διψῶσα ἔλαφος ἐπί τάς πηγάς τῶν ὑδάτων τοῦ Παραδείσου καί ἱκανοποιεῖ αἰωνίως τήν πνευματικήν πεῖναν καί δίψαν του.

         Ἡ παροκοή, ὡς γνωστόν, ἀπεμάκρυνε τους Πρωτοπλάστους Ἀδάμ καί Εὔαν ἀπό τόν Παράδεισον. Δεν ὑπήκουσαν εἰς τήν ἐντολήν τοῦ Θεοῦ, τήν ἐντολήν τῆς νηστείας ἀπό τόν καρπόν τοῦ δένδρου τῆς γνώσεως τοῦ καλοῦ καί τοῦ κακοῦ καί ἔχασαν τά πάντα. Ἔχασαν τήν ἀπέραντη χαρά καί τίς ἀπολαύσεις τοῦ ὑπερθαύμαστου ἐκείνου Παραδείσου καί τῆς ποθητῆς καί ζηλευτῆς παρουσίας τοῦ Θεοῦ μέσα εἰς αὐτόν. Ἔχασαν τήν ψυχοσωματική γαλήνη καί εἰρήνη, τήν ἁγνότητα, ἀθωότητα καί ἀκακίαν τῆς ψυχῆς των. Ἔχασαν τήν πατρική θείαν στοργή καί ἀγάπη εἰς τόν βαθμόν, πού τήν ἀπελάμβαναν εἰς τόν κῆπον τῆς Ἐδέμ, καί διεταράχθησαν οἱ ἁρμονικές καί θεάρεστες υἱϊκές των σχέσεις μέ τόν θεῖο Δημιουργό. Ἔχασαν τόν ὡραιότατο Παράδεισο, διότι ἐπλανήθησαν ἀπό τόν διάβολον, ἐσκοτίσθη ὁ νοῦς καί ἡ καρδία των, ἀτόνισε ἡ θέλησις καί ἡ ἀγωνιστική των διάθεσις καί ἐπόθησαν νά ἐξομοιωθοῦν καί νά ἐξισωθοῦν, κινούμενοι ἀπό φιλόδοξα κίνητρα, μέ τόν Πλάστην καί Θεόν μας. Ὦ τῆς παρανοίας καί τῆς τραγικῆς ἀποτυχίας των !

         Ἐπαληθεύονται ἕπειτα ἀπό ὅλα αὐτά τά θεοφώτιστα λόγια τοῦ Ὁσίου Ἰωάννου συγγραφέως τῆς Κλίμακος : «Ὑπακοή ζωή, παρακοή θάνατος».

         Οἱ πιστοί χριστιανοί, ὑπακούοντες εἰς τόν Ἀρχηγόν τῆς πίστεώς μας καί τελειωτήν Ἰησοῦν Χριστόν ἀγωνιζόμεθα τόν καλόν ἀγῶνα τῆς χριστιανικῆς πίστεως μέ τήν προσευχήν καί τήν ταπείνωσιν, μέ τήν μετάνοιαν καί τήν νηστείαν, διά νά ἀνατρέψωμεν τά θλιβερά ἀποτελέσματα τῆς παρακοῆς, δηλ. τήν ἀποστασίαν ἀπό τόν Θεόν, τήν ἀμετανοησίαν καί τόν πνευματικόν θάνατον. Μέ τήν ἀσκητική ἀγωγή καί τήν ὀδύνη τῶν κόπων τῆς ἀσκήσεως (στέρησις τροφῶν, μετάνοιες, γονυκλισίες, ἀγρυπνίες, δάκρυα, στεναγμοί κλπ.) ἐξουδετερώνουμε τήν ἡδονή τῆς ἁμαρτίας καί τά ζημιογόνα ἀποτελέσματά της.

         Μέσα στήν ἁγία περίοδο τῆς Μ. Τεσσαρακοστῆς, πού ξανοίγεται μπροστά μας, ἔχουμε πολλές πνευματικές εὐκαιρίες προσευχῆς, Θείας Λατρείας καί ἀσκήσεως. Οἱ πέντε Κυριακές τῶν νηστειῶν, οἱ κατανυκτικοί Ἑσπερινοί, οἱ Προηγιασμένες Λειτουργίες, οἱ Ἀκολουθίες τῶν Χαιρετισμῶν, τά Μεγάλα Ἀπόδειπνα εἶναι θαυμάσιες εὐκαιρίες κατανυκτικῆς προσευχῆς καί περισυλλογῆς. Τά ἱερά Ἀναγνώσματα καί τά κατανυκτικά τροπάρια προξενοῦν ἱερή κατάνυξι καί συντριβή στην ψυχή τοῦ πιστοῦ.

Ἅγιοι Πατέρες καί Ἀδελφοί,

         Ὁλοψύχως σᾶς εὔχομαι πλούσιον τόν θεῖον φωτισμόν καί πολλήν δύναμιν εἰς τόν πνευματικόν ἀγῶνα τοῦ ἱεροῦ σταδίου τῶν ἀρετῶν. Καλήν καί εὐλογημένην Τεσσαρακοστήν καί καλήν πνευματικήν καρποφορίαν.

         Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ μετά πάντων ὑμῶν. Ἀμήν.

Μετά πατρικῶν εὐχῶν καί ἀγάπης.
Ὁ  Μητροπολίτης

 +Ὁ Κυθήρων Σεραφείμ

 

footer

  • Τρίτη 19 Νοεμβρίου Αβδιού προφήτου, Βαρλαάμ, Αγαπίου, Ηλιοδώρου και Ευφημίας μαρτύρων

  • Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 109 επισκέπτες

  • Εμφανίσεις Άρθρων
    11986886

Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ