Εκτύπωση

Ἐν Κυθήροις τῇ 26ῃ Φεβρουαρίου 2009

 ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ
(ὑπ΄ ἀριθ. 52/2009)

Πρός
Τόν Ἱερόν Κλῆρον
καί τόν Χριστώνυμον Λαόν
τῆς καθ΄ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως
Κυθήρων καί Ἀντικυθήρων

«Ἀνέτειλε τό ἔαρ τῆς νηστείας, καί τό ἄνθος τῆς
μετανοίας∙  ἁγνίσωμεν οὖν ἑαυτούς ἀδελφοί, ἀπό
παντός μολυσμοῦ,  τῷ Φωτοδότῃ ψάλλοντες,  εἴ-
πωμεν∙ Δόξα σοι, μόνε Φιλάνθρωπε»

(Ἰδιόμελον Τριῳδίου)

Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί καί Συλλειτουργοί,
Ἀδελφοί μου Χριστιανοί,  Τέκνα μου ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά∙

 

Ὁλοψύχως σᾶς εὔχομαι καλή, εὐλογημένη καί καλλίκαρπη τήν Ἁγία καί Μεγάλη Τεσσαρακοστή.
Μετά τήν προκαθάρσιμη περίοδο τῶν τριῶν πρώτων ἑβδομάδων τοῦ Τριῳδίου εἰσερχόμεθα εἰς τό στάδιον τῶν ἀρετῶν, εἰς τό πέλαγος τῆς ἱερᾶς, κατανυκτικῆς καί νηστίμου περιόδου τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς. Ἡ θεοφιλής διάπλευσις αὐτῆς τῆς νοητῆς θαλάσσης τῆς νηστείας θά μᾶς ὁδηγήσῃ στήν Ἁγία καί Μεγάλη Ἑβδομάδα τῶν Ἁγίων Παθῶν τοῦ Σωτῆρος μας Ἰησοῦ Χριστοῦ καί θά μᾶς ἀξιώσῃ νά γίνωμε ἀληθινοί προσκυνητές καί λάτρεις τοῦ Ἐσταυρωμένου καί Ἀναστάντος Κυρίου μας, τοῦ Θείου Λυτρωτοῦ καί Εὐεργέτου τῆς ζωῆς μας, ὅλης τῆς ἀνθρωπότητος  καί ὅλου τοῦ κόσμου.

 

Καί ὅμως, ἄν θεωρήσωμε καί προσεγγίσωμε μέ πνευματικά καί ἀντικειμενικά κριτήρια τήν νηστεία, θά σχηματίσωμε χωρίς καμμιά ἀμφιβολία τήν ἀκριβῶς ἀντίθετη γνώμη καί εἰκόνα γι' αὐτή. Εἶναι ἡ ἀρχαιότερη θεία ἐντολή, δοσμένη ἀπό τήν πρώτη στιγμή στούς Πρωτόπλαστους Ἀδάμ καί Εὔα, ὅταν ὁ Πανάγαθος Θεός τούς ἐχάρισε τον εὐτυχισμένο ἐκεῖνο Παράδεισο τῆς Ἐδέμ. Καί ἡ ἐντολή ἐκείνη τῆς νηστείας θά σφυρηλατοῦσε τήν θέλησί τους, χαρίζοντάς τους τήν αὐτοκυριαρχία καί τήν ἐγκράτεια, τόν ἀπόλυτο σεβασμό στό θεῖο θέλημα καί τήν ἀληθινή θεοσέβεια, τόν ἐπίγειο ἐκεῖνο Παράδεισο καί τήν ἀθανασία. Αὐτά, ἄλλωστε, ἀκούσαμε καί σήμερα στήν ἱερή ὑμνολογία τῆς Κυριακῆς τῆς Τυρινῆς, ὁπότε ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία μᾶς ὑπενθυμίζει τήν ἔξωσι τῶν Πρωτοπλάστων ἀπό τόν γλυκύτατο ἐκεῖνο Παράδεισο καί τήν μεγάλη ἀπώλειά του.

Ἡ Ἁγία Γραφή, καί μάλιστα ἡ Καινή Διαθήκη, καί οἱ Ἅγιοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας, καί ἰδιαίτερα οἱ ἀσκητικοί καί νηπτικοί καλούμενοι, ἐξαίρουν πρεπόντως καί ἐγκωμιάζουν τήν νηστεία. Γιατί αὐτή χαρίζει τήν ὑγεία τῆς ψυχῆς, πρωτίστως, ἀλλά καί τήν ὑγεία τοῦ σώματος. Τήν διακρίνουν σέ σωματική καί πνευματική καί μᾶς συνιστοῦν μέ τίς δύο πτέρυγες νά ἐπιχειροῦμε τά πνευματικά μας φτερουγίσματα πρός τόν Οὐρανό, πρός τόν Ἐπουράνιο Πατέρα, πρός τά οὐράνια καί ὑπερκόσμια ἀγαθά.

«Νηστεύοντες ἀδελφοί σωματικῶς, νηστεύσωμεν καί πνευματικῶς... Νηστεύσωμεν νηστείαν δεκτήν, εὐάρεστον τῷ Κυρίῳ∙ ἀληθής νηστεία, ἡ τῶν κακῶν ἀλλοτρίωσις, ἐγκράτεια γλώσσης, θυμοῦ ἀποχή, ἐπιθυμιῶν χωρισμός, καταλαλιᾶς, ψεύδους καί ἐπιορκίας (δηλ. κατακρίσεως, ψεύδους καί ψευδορκίας)∙ ἡ τούτων ἔνδεια, νηστεία ἐστίν, ἀληθής καί εὐπρόσδεκτος».   

«Ἀνέτειλε ... καί τό ἄνθος τῆς μετανοίας» ἀκούσαμε νά λέγη στήν ἀρχή ὁ ἱερός ὑμνῳδός. Καί ἡ μετάνοια εἶναι παρεξηγημένη καί περιφρονημένη ἀπό τούς ἀμύητους καί ἄσχετους στήν πνευματική ζωή. Ὑπάρχει ἡ ἀντίληψις σέ μερικούς ὅτι αὐτός πού ἀσχολεῖται μέ τήν ψυχική του καλλιέργεια καί τήν μετάνοια εἶναι περιθωριοποιημένος, προβληματικός, ἀπόκεντρος καί μελαγχολικός.

Καί ὅμως, ὅταν διαθέτωμε πνευματικές αἰσθήσεις καί ἔχωμε καθαρά τά μάτια τῆς ψυχῆς, ἐντελῶς διαφορετικά βλέπουμε τά πνευματικά αὐτά θέματα, τήν μετάνοια καί τόν μετανοοῦντα. Μετάνοια εἶναι μιά πνευματική ἄνθησις καί ἀνθοφορία, μιά νέα πορεία μέσα σέ νέους πνευματικούς ὁρίζοντες, μιά νέα ἀνατολή, μιά σπουδαία πνευματική καρποφορία.

Καί γιά τήν μετάνοια, τήν εἰλικρινῆ καί ἀποφασιστική, τήν ριζική καί μεταμορφωτική ὁμιλεῖ ἡ Ἱερά Βίβλος, ὁλόκληρος ὁ ἱερός χορός τῶν Ἁγίων Πατέρων μας καί ἡ ἱερή ὑμνολογία μας.

«Μετανοίας ἐφέστηκε καιρός, ἐγκρατείας ἐπίδειξαι  καρπούς ὦ ψυχή μου∙ βλέψον πρός τούς πρίν μετανοήσαντας, κράξον τῷ Χριστῷ∙ Ἥμαρτον σῶσόν με , ὡς ἔσωσας Δέσποτα, τελώνην στενάξαντα, ἐκ καρδίας Ἀγαθέ, ὁ μόνος ὑπάρχων πολυέλεος».     

 

Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί,

Δύο σπουδαῖα καί ἱερά ὅπλα μᾶς ἐγχειρίζει ἡ Ἁγία Μητέρα μας Ἐκκλησία ἰδιαίτερα σήμερα, πού ἀνοίγεται μπροστά μας τό πνευματικό στάδιο τῶν ἀρετῶν τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, τά πνευματικά ὅπλα τῆς νηστείας καί τῆς μετανοίας.

Ἡ ἀτμόσφαιρα τῶν ἁγίων αὐτῶν ἡμερῶν εἶναι κατανυκτική καί εὐλογημένη. Οἱ ἱερές Ἀκολουθίες τῶν κατανυκτικῶν Ἑσπερινῶν καί λοιπῶν Ἀκολουθιῶν τοῦ νυχθημέρου, τῶν Μεγάλων Ἀποδείπνων, τῶν Προηγιασμένων Τιμίων Δώρων, τῶν Χαιρετισμῶν εἰς τήν Κυρίαν Θεοτόκον καί τῶν ἱερῶν Ἀγρυπνιῶν δημιουργοῦν στίς ψυχές μας ἕνα πνευματικό κλῖμα, ψυχικές ἀνατάσεις, καρδιακή συντριβή, τήν ψυχοσωματική κάθαρσι καί τόν ποθούμενο θεῖο φωτισμό.

Εὔχομαι ὁλοκάρδια εἰς ὅλους σας, τούς Ἱερεῖς τῆς Ἐκκλησίας μας καί τόν φιλόχριστο λαό, πλούσια τά θεῖα δωρήματα, ἀγωνιστική διάθεσι, ταπείνωσι, μετάνοια, ὑπομονή καί ἀγάπη γιά νά διπλεύσωμε εἰρηνικά καί θεάρεστα τό πέλαγος τῆς νηστείας καί νά ἀξιωθοῦμε νά προσκυνήσωμε τά Πάνσεπτα Πάθη καί τήν Ἁγίαν καί ἔνδοξον Ἀνάστασιν τοῦ Κυρίου καί Θεοῦ καί Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, «ᾧ ἡ δόξα καί τό κράτος εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων». Ἀμήν.

Μέ πατρικές εὐχές καί ἀγάπη
Ὁ Μητροπολίτης

†Ὁ Κυθήρων Σεραφείμ