Ἡ ἑορτή τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν

Γράφει ὁ π. Παναγιώτης Μεγαλοκονόμος

          Τήν παραμονή τῆς ἑορτῆς τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν 29 Ἰανουαρίου καί ἀφοῦ ἐψάλλει ὁ πανηγυρικός ἑσπερινός χοροσταντοῦντος τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου μας εἰς τό παρεκκλήσιο τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν στή Χώρα, ἔγινε ἡ ἐκδήλωση πρός τιμήν τῶν ἐκπαιδευτικῶν τῆς νήσου μας.
           Στίς 6.30 μ.μ. πραγματοποιήθηκε στήν αἴθουσα τοῦ Κυθηραϊκοῦ Συνδέσμου ὁμιλία τοῦ καθηγητοῦ τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Παν/μίου Ἀθηνῶν κ. Κων/νου Κορναράκη μέ θέμα : «Ἡ διαπαιδαγώγησις τῶν νέων ἀνθρώπων κατά τούς Τρεῖς Ἱεράρχας».
          Ὁ κ. καθηγητής ἀναφέρθηκε στίς παιδαγωγικές μεθόδους τῶν Τριῶν Ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας μας, στίς συμβουλές πού δίνουν στούς παιδαγωγούς καί πώς οἱ μέθοδοι αὐτές εἶναι πάντοτε σύγχρονοι καί ἀνώτερες ἀπό ἄλλες σύγχρονες μεθόδους πού ἔχουν κατά καιρούς ἐπιχειρηθεῖ καί πολλάκις ἔχουν ὁδηγήσει τή σύγχρονη παιδεία σέ ἀδιέξοδα.
          Κατέληξε ὁ κ. Κορναράκης πώς ὁ ἐκπαιδευτικός ἄν θέλει νά εἶναι κοντά στούς νέους καί νά τούς μεταδώσει τή γνώση πρέπει ἡ ζωή του νά εἶναι ζωή θυσίας καί προσφορᾶς, κοντά στά προβλήματα τῶν μαθητῶν του.
          Ἀκολούθησε ἡ κοπή τῆς Ἁγιοβασιλόπιττας, ὅπου ἐκλήθη ἀπό τόν Σεβασμιώτατο, ὁ ὁποῖος τήν εὐλόγησε, νά κάνει τήν κοπή ἡ ἀρχαιότερη τῶν ἐκπαιδευτικῶν πού βρίσκονταν στήν αἴθουσα ἡ συνταξιοῦχος  φιλόλογος καθηγήτρια κ. Ἑλένη Χάρου - Κορωναίου.
          Ἐπίσης, ἡ χορωδία μας ὑπό τήν διεύθυνση τοῦ θεολόγου Καθηγητοῦ τοῦ Λυκείου μας κ. Γεωργίου Λουράντου ἔψαλλε ἐπίκαιρους ὕμνους.
          Στή συνέχεια ὁ Σεβασμιώτατος δεξιώθηκε σ' ἕνα εὐχάριστο κλῖμα τούς ἐκπαιδευτικούς τῆς νήσου μας (καθηγητές, δασκάλους, νηπιαγωγούς) στό ἑστιατόριο «Πιέρρος», στό Λειβάδι. Στήν προσλαλιά του, τούς εὐχαρίστησε γιά τό ἔργο πού ἐπιτελοῦν μέ ζῆλο καί αὐταπάρνηση καί τούς τόνισε ὅτι θά εἶναι δίπλα τους, τόσο στά προσωπικά τους προβλήματα ὅσο καί στά προβλήματα τῶν σχολείων τους. Στή συνέχεια πῆραν τό λόγο ὁ κ. Δήμαρχος, ἐκπαιδευτικός κι αὐτός καί γόνος ἐκπαιδευτικῶν καί ἡ κ. Ἔπαρχος πού καί αὐτοί μέ τή σειρά τους ἐξῆραν τό ἔργο τῶν ἐκπαιδευτικῶν ἐνῶ ἔκλεισε ὁ κ.Λυκειάρχης, ὁ ὁποῖος ἐκπροσωπώντας ὅλους τούς παρισταμένους ἐκπαιδευτικούς εὐχαρίστησε τόν Σεβ. πού πάντοτε εἶναι κοντά στό ἔργο τους.
         Ἀνήμερα τῆς ἑορτῆς ἔγιναν οἱ ἐκκλησιασμοί τῶν σχολείων στίς ἐνορίες τους ἐνῶ στό Μητροπολιτικό ναό ἔγινε ὁ Ἐκκλησιασμός τοῦ Γυμνασίου, Λυκείου, Δημοτικοῦ, Νηπιαγωγείου καί Παιδικοῦ Σταθμοῦ τῆς πρωτευούσης.
          Ὁ Σεβ. Μητροπολίτης ἐτέλεσε τό ἐτήσιο Ἱερό Μνημόσυνο ὑπέρ ἀναπαύσεως τοῦ ἀειμνήστου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κυροῦ Χριστοδούλου καί τό καθιερωμένο Ἱερό Μνημόσυνο τῶν ἀειμνήστων καθηγητῶν τῆς νήσου μας.

ΛΟΓΟΣ ΕΙΣ τούς ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ
Τοῦ Καθηγητή τῆς Θεολογίας κ. Γεωργίου Λουράντου

          Κάθε τέτοια μέρα Σεβασμιώτατε Δέσποτα, οἱ ἄνθρωποι τῶν γραμμάτων καί εἰδικότερα ὅσοι ἐμπλεκόμαστε στή μαθησιακή διαδικασία, δάσκαλοι καί μαθητές ὅλων τῶν βαθμίδων ἐκπαίδευσης, τιμᾶμε τρεῖς μεγάλους Ἁγίους τῆς Ἐκκλησίας μας : τόν Μέγα Βασίλειο, τό Γρηγόριο τό Θεολόγο καί τόν Ἰωάννη τό Χρυσόστομο, ἀναγνωρίζοντας τη σημαντική προσφορά τούς καί προβάλλοντάς τούς ὡς διαχρονικά πρότυπα δασκάλων καί μαθητῶν. Οἱ τρεῖς αὐτοί βέβαια Ἅγιοι, ἐκτός ἀπό σοφοί παιδαγωγοί ὑπῆρξαν καί σπουδαῖοι θεολόγοι, ἐκκλησιαστικοί ρήτορες, διοργανωτές τῆς ἐκκλησιαστικῆς τάξης καί τελετουργίας, ἀκούραστοι κοινωνικοί ἐργάτες, ἐκκλησιαστικοί ποιμένες, μεγάλοι ἀπολογητές, ὑπέροχοι συγγραφεῖς καί ποιητές. Καί ἐκτός τούτων ὑπῆρξαν τρεῖς μορφές πού μᾶς ἔδειξαν τήν προοπτική μας, τήν ὁλοκλήρωσή μας, τήν τελείωσή μας, τρεῖς ὁδοδείκτες τῆς ζωῆς μας.
          Πολλές πτυχές τῆς ζωῆς τούς θά ἄξιζε νά ἀναλυθοῦν, ὥστε νά ἀποτελέσουν γιά ὅλους μας πηγές ἔμπνευσης στήν ἀρετή.
          Ψάχνοντας τή ζωή καί τό ἔργο τους, θά διαπιστώσουμε ὅτι ὑπῆρξαν ὅντως ξεχωριστοί καί πρωτοποριακοί, ὅπως ἄλλωστε πρέπει νά εἶναι κάθε πνευματικός ἄνθρωπος καί ἰδιαίτερα κάθε παιδαγωγός, καί κατάφεραν νά προχωρήσουν μπροστά στήν ἐποχή τους καί νά χαράξουν πορεία γιά τούς ὑπόλοιπους, ζώντας μάλιστα σέ μιά ἐποχή ἔντονων προκαταλήψεων, ἀδικίας, βίας, καταπίεσης καί σκοταδισμοῦ. Μερικά ἀπό τά στοιχεῖα πού φανερώνουν αὐτόν τόν πρωτοποριακό χαρακτῆρα τῆς ζωῆς καί τῆς δράσης τους εἶναι τά ἑξῆς :

  • Τόλμησαν νά σπουδάσουν φιλοσοφία καί ρητορική σέ εἰδωλολατρικές σχολές ξεπερνώντας τίς προκαταλήψεις τοῦ χριστιανικοῦ τους περιβάλλοντος. Δέν φοβήθηκαν καί δέν περιφρόνησαν τόν ἀνθρώπινο λόγο ἀλλά ἀξιοποίησαν ὅλες τίς δυνατότητες τῆς ἀρχαίας σοφίας, ἐνῶ κατάφεραν νά μή γίνουν παθητικοί ἀποδέκτες ξερῶν γνώσεων, ἀλλά δυναμικοί φορεῖς τῆς ἀλήθειας, πού μπορεῖ νά μεταστοιχειώνεται σέ ζωή.
  • Ὑπῆρξαν ἀσκητές ἀλλά ἡ ἄσκησή τους δέν ὑπῆρξε ποτέ ἄρνηση τῆς ζωῆς καί τοῦ κόσμου ἤ ἀφορμή γιά αὐτοδικαίωση καί ἀποστροφή πρός τούς ἄλλους ἀνθρώπους ἀλλά ἦταν μιά πράξη ἐρωτική. Ἡ ἀσκητικότητα δέ αὐτή εἶχε διαποτίσει τόσο τή ζωή τούς πού τούς ἐξασφάλιζε μιά ἐλευθερία ἀπό τό φόβο τῆς ἐξορίας, τῆς κακοπάθειας καί τῆς ἔκπτωσης ἀπό τά ἐκκλησιαστικά ἀξιώματα πού κατεῖχαν.
  • Θαυμάζουμε ἐπίσης τη μεγάλη ἀπήχηση πού εἶχε τό κήρυγμά τους καί προσπαθώντας νά ἐρμηνεύσουμε τό φαινόμενο τό ἀποδίδουμε στή ρητορική τους δεινότητα. Ὅμως ὁ πραγματικός λόγος εἶναι πολύ πιό σοβαρός καί βαθύς. Οἱ τρεῖς Ἱεράρχες δίδασκαν, ὄχι ἐπειδή κάπου εἶχαν διαβάσει κάποια πράγματα καί τά ἤξεραν καλά ὥστε νά μποροῦν νά τά μεταδώσουν στούς ἄλλους, ἀλλά δίδασκαν καί συνιστοῦσαν πράγματα πού εἶχαν οἱ ἴδιοι βιώσει.
  • Ὑπῆρξαν ἀναμφισβήτητα ἀνοικτά μυαλά καί ἐλεύθεροι ἄνθρωποι γιά αὐτό καί τά κηρύγματά τους εἶναι πρωτοποριακά, ὄχι μόνο γιά τήν ἐποχή τους μά καί γιά τίς μέρες μας καί ἀντανακλοῦν τό πραγματικό πνεῦμα τοῦ εὐαγγελίου, ἔξω ἀπό σκοπιμότητες καί ἀδιάφορα γιά τό ἄν αὐτό ἀρέσει στό κατεστημένο τῆς ἐποχῆς ἤ ταράζει τά νερά.
  • Τά κοινωνικά προβλήματα τῆς ἀδικίας, τῆς ἐκμετάλλευσης, τῆς ὑποτίμησης τῆς γυναίκας καί τῆς δουλείας, ἀλλά καί ἡ ἄγνοια τοῦ πλησίον, ἡ παράλειψη τοῦ σεβασμοῦ τῆς διαφορετικότητας, οἱ προκαταλήψεις, οἱ φανατισμοί εἶναι θέματα πού τούς ἀπασχόλησαν θεωρητικά καί πρακτικά. Ἔτσι, παράλληλα μέ τούς ἔμπρακτους κοινωνικούς ἀγῶνες τους, διατύπωσαν καί τίς ἀπόψεις τους σέ ἔξοχα συγγράμματα πού ἀκόμα καί σήμερα εἶναι τόσο ἐπίκαιρα.
  • Ἀλλά καί ὡς παιδαγωγοί, ὅπως προεῖπα, ὑπῆρξαν σπουδαῖοι. Δέν ὑπάρχει παιδαγωγικό θέμα πού νά μήν ἔχουν ἀντιμετωπίσει. Γιά τήν προσωπικότητα τοῦ δασκάλου σημείωσαν ὅτι αὐτός πρέπει νά εἶναι ἐπινοητικός σέ μεθόδους διδασκαλίας, νά εἶναι ταπεινός, συγκρατημένος νά ἔχει ἐπιστημονικό ὁπλισμό καί ἠθική ἀκεραιότητα, ἐνῶ γιά τό μαθητή εἶπαν ὅτι δέν θά πρέπει νά δέχεται παθητικά τήν προσφερόμενη ὕλη, ἀλλά νά συμμετέχει ἐνεργητικά, νά διατυπώνει ἀπορίες καί γνῶμες. Καί γιά τούς τρεῖς Ἱεράρχες ἡ γνώση εἶναι χρέος καί δικαίωμα. Ἡ ἐπιστήμη πρέπει νά ὡθεῖ τόν ἄνθρωπο στήν πρόοδο. Ὄχι τόν ἄνθρωπο ὡς μονάδα, ὡς ἄτομο, ἀλλά ὡς μέλος τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου, ὡς πρόσωπο πού σημαίνει ὅτι ἡ ἐπιβίωσή μας συνδυάζεται μέ τήν συμβίωση, ἡ ὕπαρξή μας προϋποθέτει τή συνύπαρξη, τό κοίταγμα τοῦ ἄλλου, τήν κοινωνία.
          Αὐτές εἶναι μερικές μόνο ἀπό τίς παιδαγωγικές ἀντιλήψεις τῶν τριῶν Ἱεραρχῶν. Ἔκτοτε ἡ παιδαγωγική ἐπιστήμη σημείωσε πρόοδο, ἀλλά τό θεμελιακό ἔργο αὐτῶν τῶν σπουδαίων ἀνδρῶν ποτέ δέν ἔχασε τήν ἀξία του.

Σεβασμιώτατε, Κύριε Λυκειάρχα, Κυρία Γυμνασιάρχης, Ἀγαπητοί Συνάδελφοι καί ἀγαπημένοι μας μαθητές,

Σέ μιά ἐποχή πού ἡ γνώση, ἡ ἐπιστήμη, ἡ τεχνολογία καί ἡ ἠλεκτρονική φέρανε θαυμαστά ἀποτελέσματα στή ζωή τῶν ἀνθρώπων ἀλλά καί σκλήρυναν τίς καρδιές μας,
Σέ μιά ἐποχή πού ἄνθρωποι φαῦλοι καί ἐκμεταλλευτές προβάλλονται ὡς πρότυπα ἐνῶ σημαντικοί θεσμοί μας, περνοῦν σοβαρότατη κρίση,
Σέ μιά ἐποχή πού ἡ ἱστορία μας παραχαράσσεται καί ἀτιμάζονται ὅσα ὁ λαός μας θεωροῦσε «πρᾶγμα τζιβαϊρικόν πολυτίμητον», κατά τήν ἔκφραση τοῦ Στρατηγοῦ Μακρυγιάννης.
Σέ μιά ἐποχή πού δέν ἔχουμε πού νά στρέψουμε τά μάτια μας γιά νά γλιτώσουμε ἀπό τήν ἀπόγνωση,
Οἱ Τρεῖς αὐτοί μεγάλοι φωστῆρες τῆς τρισηλίου θεότητος, ὁ Βασίλειος ὁ Μέγας, ὁ Θεολόγος Γρηγόριος καί ὁ Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, στέκονται μπροστά μας ἀκέραιοι καί σεμνοί σά δωρικές κολῶνες, ἀθάνατα πρότυπα πνευματικοῦ κάλλους διασώζοντας τό ἀνθρώπινο πρόσωπο σέ ὅλο του τό μεγαλείο. Καί δέν εἶναι ἀνάγκη νά τούς φέρνουμε στή μνήμη μας μόνο τήν 30ῆ Ἰανουαρίου πού ἡ Ἐκκλησία μας τούς γιορτάζει, ἀλλά νά τούς βιώνουμε κάθε μέρα, κάθε ὥρα, κάθε στιγμή. Ἄν θέλουμε, μποροῦμε νά τούς ἀκολουθήσουμε καί νά τούς μοιάσουμε. Τό ἅπλωμα τοῦ χεριοῦ εἶναι ἀρκετό.

 

Χρόνια Πολλά!
30 Ἰανουαρίου 2008
ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ι. ΛΟΥΡΑΝΤΟΣ-ΠΙΕΡΡΟΣ

 

footer

  • Πέμπτη 11 Αυγούστου Εύπλου διακόνου, Νήφωνος

  • Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 103 επισκέπτες και κανένα μέλος

  • Εμφανίσεις Άρθρων
    26040562

Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ