Ἑορταστική ἐκδήλωση
γιά τήν ἐπέτειο τῆς 25ης Μαρτίου 1821
στό Πνευματικό Κέντρο Κεραμωτοῦ Κυθήρων

 

         Τήν παραμονή τῆς ἐθνικῆς ἐπετείου τῆς 25ης Μαρτίου 1821 καί περί ὥραν 7 μ.μ. ἔλαβε χώραν ἐπίκαιρη γιορταστική ἐκδήλωσι στό Λεοντσίνειο Πνευματικό Κέντρο τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως, στό Κεραμωτό Κυθήρων.

          Ἡ ἐκκλησιαστική χορῳδία, ὑπό τήν διεύθυνσιν τοῦ χοράρχη κ. Γεωργίου Λουράντου, Θεολόγου, παρουσίασε ἑόρτιους ἐκκλησιαστικούς ὕμνους καί ἐθνικά-πατριωτικά τραγούδια. Μαθητές καί μαθήτριες τῶν Κατηχητικῶν Σχολείων Λιβαδίου καί Κεραμωτοῦ, Γυμνασίου καί Δημοτικοῦ, ἀπήγγειλαν ποιήματα, ἐπίκαιρα κείμενα, διάλογο καί χόρεψαν τοπικούς παραδοσιακούς χορούς ὑπό τήν εὐθύνη καί καθοδήγηση τῆς Καθηγητρίας κ. Ἑλένης Χατζοπούλου-Τζοβάρα, ἡ ὁποία καί ἔκανε τό ἄνοιγμα καί τήν παρουσίασι  τῆς ἑορτῆς.

         Ἡ κ. Ἑλένη Χάρου-Κορωναίου ἐκφώνησε σύντομο πανηγυρικό λόγο, ἀναφερόμενο κυρίως στή συμβολή τῶν Κυθήρων στόν ἐπαναστατικό ἀγῶνα, καί τόν ὁποῖο θά διαβάσετε στή συνέχεια.

         Ὁμάδα παραδοσιακῶν χορῶν ἀπό ἐκπαιδευτικούς τῆς νήσου, πού ἐκπαιδεύεται ἀπό τήν Καθηγήτρια κ. Χατζοπούλου-Τζοβάρα, παρουσίασε ἕνα εὐχάριστο πρόγραμμα πατριωτικῶν χορῶν.

         Ξεχωριστή νότα στή γιορτή ἔδωσε μέ τήν παρουσία του ὁ κ. Παναγιώτης Κωτσιόπουλος, στρατηγός ἐν ἀποστρατείᾳ, ὁ ὁποῖος, μετά ἀπό μιά σύντομη ἀλλά ἔνθερμη πατριωτική προσλαλιά μέ ἰσχυρά ἐθνικοθρησκευτικά μηνύματα, ἀπήγγειλε ὡραιότατα τό γνωστό ποίημα «Ματρόζος», ἀφοῦ τό προλόγισε προηγουμένως.

    Τήν ὡραία καί πολύ πετυχημένη αὐτή γιορτή παρακολούθησαν ὁ Δήμαρχος κ. Κουκούλης, ἡ Ἔπαρχος κ.Φατσέα καί οἱ λοιπές τοπικές Ἀρχές, πολλοί κκ.Ἐκπαιδευτικοί  καί ἕνα μεγάλο ἀκροατήριο ἀπό συμπολίτες μας.

          Τήν ὅλη ἐκδήλωση ἔκλεισε μέ σύντομο χαιρετισμό καί τήν ἔκφραση ὁλοκάρδιων συγχαρητηρίων εὐχῶν πρός τούς ὡς ἄνω συντελεστές  τῆς ἐπιτυχίας τῆς  ἑορτῆς , καί ἰδιαίτερα πρός τά παιδιά καί τόν ὅμιλο τῶν παραδοσιακῶν χορῶν τοῦ Πνευματικοῦ Κέντρου, ὁ Σεβ. Μητροπολίτης μας κ. Σεραφείμ.

Ἐπίκαιρη σύντομη ὁμιλία
τῆς κ. Ἑλένης Χάρου-Κορωναίου, Φιλολόγου

     Εἰς τό βιβλίο τῆς Κοντελετοῦς τῶν ἐσόδων καί ἐξόδων ὑπάρχει μιά σημείωση. Κάποιος παλαιός ἄνθρωπος πιθανόν ἱερέας ἤ ὁ γραμματέας τῆς ἀδελφότητας σημείωσε.
«1821 μηνός Σεπτεμβρίου ἐπάρθηκε ὁ Μωριᾶς ἀπό τούς Ρωμαίους καί ἐχαλάσανε πολλούς Τούρκους καί ἐστάθηκε τό σπαθί ὥρες ὀκτώ εἰς τούς Τούρκους, ἀπό τούς Ρωμέους, εἰς τήν Τροπολητζᾶ».
    Ἔτσι ἁπλᾶ μέ συγκλονιστικά λιτό ὕφος σημειώνει ὁ ἄγνωστος χρονικογράφος μιά ἐνθύμηση, ἕνα καθοριστικό καί ἀποφασιστικό γεγονός τῆς Ἑλληνικῆς ἐπανάστασης. Τήν Ἅλωση τῆς Τριπολιτσᾶς.        Ἐπειδή ὑπηρετῶ  περισσότερο τήν ἱστορία καί λιγώτερο τή λογοτεχνία καί διδάχθηκα πολλά καί συγκινοῦμαι πολύ ἀπό ἐκεῖνο τό ἁπλό, τό ἀπελέκητο, τό ἀφτιασίδωτο καί ἀνεπιτήδευτο γράψιμο τῶν παλαιῶν ἀνθρώπων, θά προσπαθήσω γιά λίγο νά ξεφύγω ἀπό τούς τετριμμένους πανηγυρικούς τῆς ἡμέρας καί μέ λίγα ἁπλᾶ λόγια νά σᾶς πῶ, πώς τά Κύθηρα βρέθηκαν σέ καίριο σημεῖο κατά τήν Ἑλληνική Ἐπανάσταση καί ἔχουν ἕνα πολύ ἀξιόλογο παρόν σ' αὐτήν, καί συναισθηματικά καί οὐσιαστικά.

          Ἐξάλλου ἡ σχέση μέ τή γειτονική Πελοπόννησο καί τήν Κρήτη εἶναι δεδομένη ἀπό τά προϊστορικά χρόνια, τά Κύθηρα εἶχαν ἀναπτύξει δεσμούς μεγάλους. Κατά τό 19ο αἰ. μεγάλος ἀριθμός Κυθήριων ἔπαιρναν γεωργικά διαβατήρια καί πήγαιναν ἀπέναντι σάν ἐποχιακοί ἐργάτες. Λόγῳ τῆς γεωγραφικῆς θέσης τους ἤδη ἀπό τά προεπαναστατικά χρόνια τά Κύθηρα σέ περιόδους ἀνεμοζάλης δέχτηκαν πάρα πολλούς φυγάδες, καταδιωγμένους ἀπό τούς Τούρκους, Μωραΐτες, Κρητικούς, Κων/πολίτες καί ὄχι μόνο. Οἱ ἐκκλησίες τῶν Κυθήρων εἶναι γεμάτες ἀπό ἐνταφιασμούς τέτοιων κατατρεγμένων. Πολλές ἀπ' αὐτές τίς οἰκογένειες ξέμειναν στά Κύθηρα, ἐνῶ ἄλλες ἔμειναν προσωρινά καί κατόπιν τράβηξαν γιά τήν Κρήτη ἤ γιά τά Ἑπτάνησα, ὅπως ἡ οἰκογένεια Κρεββατᾶ ἀπό τό Μυστρᾶ, πρόγονοι τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου, πού πέρασαν ἀπ' τά Κύθηρα καί κατόπιν πήγαν στήν Κρήτη, καί ἡ οἰκογένεια Σολωμοῦ ἀπό τήν Κρήτη πρόγονοι τοῦ Ἐθνικοῦ μας ποιητῆ, πού γιά νά ξεφύγουν τόν Τοῦρκο ἦρθαν στά Κύθηρα καί ἀπό ‘δῶ πήγαν στή Ζάκυνθο, γιά νά ἀναφέρω δύο ἠχηρά ὀνόματα.

          Ποιούς ἄλλους νά ἀναφέρω ; Τό Λάζαρο καί τό Γεώργιο Κουντουριώτη, τά ἀρχοντόπουλα ἀπό τήν Ὕδρα πού βρέθηκαν στά Κύθηρα πρίν τήν ἐπανάσταση, χωρίς χαρτιά, χωρίς πιστοποιητικά καί ἔγινε μιά διαδικασία στά Κύθηρα γιά τήν ταυτοπροσωπία τους. Μάλιστα ἀπέκτησαν καί σπίτι στό Καψάλι, στόν Πίσω Γιαλό, εἶχαν ἀλληλογραφία μέ Κυθηρίους καί ὁ δρόμος τοῦ Πίσω Γιαλοῦ ὀνομάζεται ὁδός Κουντουριώτη. Δρόμοι μέ τά λαμπρά μεγάλα ὀνόματά τους, ὅπως θά ἔλεγε καί ὁ Καριωτάκης. Ποιούς ἄλλους νά ἀναφέρομε ἀπό τίς θρυλικές μορφές τοῦ 18ου - 19ου αἰ. πού ἀνέπτυξαν σχέσεις μέ τά Κύθηρα; Τό ναύαρχο Ἀνδρέα Μιαούλη, πού ἐπικεφαλῆς μοίρας ὑδραίϊκων καραβιῶν ἔμεινε γιά ἕνα διάστημα στή θάλασσα τῶν Κυθήρων, παρακολουθώντας τίς κινήσεις τοῦ Τουρκικοῦ στόλου καί προσορμίστηκε στόν Αὐλαίμονα, τό Λάμπρο Κατσώνη πού ἀνέπτυξε δράση στά Κύθηρα καί ἀπό τό 1788 μέχρι τό 1792 προσωρμίστηκε ἐπανειλημμένα στόν Αὐλαίμονα καί ὀργάνωσε τό στόλο του. Τόν Ἀρχιστράτηγο, τό γέρο τοῦ Μωριᾶ, πού ἦρθε στά Κύθηρα σέ μιά ἐποχή πού ἀπειλοῦσαν τή ζωή του τό 1806 καί ὅπως ἀναφέρει στά ἀπομνημονεύματά του ἀνέβηκε στήν Ἁγία Μόνη τήν Κυριακή τῶν Βαΐων καί τάχτηκε στή χάρη της. Μάλιστα ὁ Κολοκοτρώνης ἀντήλλαξε ἐπιστολές μέ τήν οἰκογένεια Ἀλβανάκη ἀπό τή Χώρα, ἡ ὁποία προσέφερε πολλά στόν ἀγῶνα. Ἔτσι οἱ Κυθήριοι μπῆκαν στό ἐπαναστατικό κλῖμα προστατεύοντας καί βοηθώντας ὑλικά  καί ἠθικά τούς ἀγωνιστές καί τούς πρόσφυγες, ἀλλά καί οἱ ἴδιοι  συμμετέχοντας σέ μυστικές ἑταιρεῖες καί πολεμικές δραστηριότητες καί μάλιστα κάτω ἀπό πολύ ἀντίξοες συνθῆκες, διότι ἡ προστάτιδα Ἀγγλία, στήν ἀρχή τῆς ἐπανάστασης τουλάχιστον, ἐτηροῦσε οὐδέτερη στάση γιά νά μήν ποῦμε ὅτι ἦταν μεροληπτική ὑπέρ τῆς Τουρκίας καί τιμωροῦσε τούς ὑπηκόους της, πού δέν συμμορφώνονταν, μέ φυλακίσεις, ἐξορίες, ἀπαγχονισμούς καί δημεύσεις περιουσιῶν.

          Οἱ Ἀλβανάκηδες, διακεκριμένη οἰκογένεια Μωραΐτικης καταγωγῆς, ἀπό τό Μυστρᾶ, ἐγκατεστάθη στά Κύθηρα μέ τά Ὀρλωφικά τοῦ 1770. Ὁ Σαράντος Ἀλβανάκης μέ τά ἀδέλφια του πρόσφεραν στήν ἐπανάσταση τοῦ ΄21, 22 φορτία μέ παντοῖα ἐφόδια, μπαρούτη, παξιμάδια, ρύζι, ἀλεύρια, μόλυβδο κ.ἄ. Ὁ πελώριος φοῦρνος πού φούρνιζαν τό παξιμάδι γιά τούς ἐπαναστάτες σώζεται ἀκόμα στή Χώρα. Γιά τήν ἱστορία νά ἀναφέρομε ὅτι ἡ ἴδια οἰκογένεια Ἀλβανάκη διέθεσε καί τό περισσότερο χρυσάφι γιά τό ἔνδυμα τῆς Μυρτιδιώτισσας.

«Πρός τούς εὐγενεστάτους κυρίους ἀδελφούς Ἀλβανάκη», ἀπευθύνει ἐπιστολή ὁ Θεόδωρος Κολοκοτρώνης τόν Ἰούλιο τοῦ 1826.

«Ἐπληροφορήθην ὅτι ἐστείλατε εἰς παραλαβήν μου εἰς Ἄστρος φορτία τροφῶν συνιστάμενα ἀπό παξιμάδι καί ἄλευρα σιταρένια καί ἀραβοσίτια ...»

          Ἕνας ἄλλος διαπρεπής Κυθήριος πού πρόσφερε πολλά στόν ἀγῶνα εἶναι ὁ γιατρός Ἰωάννης Κλάδος πού τά 1821 ἦταν 30 χρονῶν. Γιός τοῦ ἐπίσης γιατροῦ Πιέρου Κλάδου ὁ Ἰωάννης συνδέθηκε μέ τήν Ὕδρα ὅπου ὑπηρέτησε σάν γιατρός καί ὑποπρόξενος τῆς Ρωσίας. Μυήθηκε στή Φιλική Ἑταιρεία στήν Ὕδρα καί συνδέθηκε μέ τόν Ἄνθιμο Γαζῆ. Ὁ Κλάδος μέ τήν ἔναρξη τῆς ἐπανάστασης ἦταν ἐνήμερος συνεχῶς γιά τά γεγονότα καί βοηθοῦσε τήν ἐπανάσταση μέ τήν ἀποστολή πολεμοφοδίων, τροφίμων καί χρημάτων. Γιά τούς ἀγωνιστές τῆς Κορίνθου ναύλωσε καράβι μέ πολεμοφόδια καί 5 κανόνια.          Τί ἄλλο νά ποῦμε; Νά ποῦμε ὅτι στό Μεσολόγγι εἶχε σχηματισθεῖ ἕνας μικρός στόλος μέ ἀξιωματικό κάποιο Κυθήριο Κων/νο Πρινέα γνωστό σάν Τσιριγώτη.

          Νά ποῦμε ὅτι στά Κύθηρα δημιουργήθηκε ἀποθήκη ἀπό τόν γνωστό φιλέλληνα Ἑλβετό τραπεζίτη Ἐϋνάρδο γιά νά μεταφέρονται φορτία στήν ἐπαναστατική Ἑλλάδα.

          Ἔτσι τά ταπεινά Κύθηρα δίνουν ἕνα ἀξιόλογο παρόν στήν ἐθνική ὑπόθεση ἀπό τό ὑστέρημά τους κι αὐτό ἔχει σημασία καί κάτω ἀπό τόσο ἀντίξοες συνθῆκες. Ἔτσι ἔχομε κι ἐμεῖς μερίδιο στήν τιμή πού τονίζεται μέ τούς στίχους τοῦ Σολωμοῦ:

Ἐφωνάζαν ὡς τ' ἀστέρια
τοῦ Ἰονίου τά νησιά
καί σηκώσανε τά χέρια
γιά νά δείξουνε χαρά. 

Μ' ὅλο ποὖναι ἁλυσωμένο
τό καθένα τεχνικά
καί στό μέτωπο γραμμένο
ἔχει ψεύτρα λευτεριά.   

 

 

 

footer

  • Πέμπτη 9 Δεκεμβρίου Σύλληψις Αγίας Αννης, Στεφάνου οσίου του νεολαμπούς

  • Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 461 επισκέπτες και κανένα μέλος

  • Εμφανίσεις Άρθρων
    22035725

Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ