Ο ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΠΕΤΕΙΟΥ
ΤΗΣ 25ης ΜΑΡΤΙΟΥ 2015 ΣΤΑ ΚΥΘΗΡΑ
Μπορεῖτε νά παρακολουθήσετε τό video τοῦ ἑορτασμοῦ τῆς Ἐθνικῆς μας Ἐπετείου στόν παρακάτω σύνδεσμο :
http://kithiraikanea.com/showthread.php?t=2541 (Πηγή: TSIRIGOTV-PHOTO CERIGO ΒΑΛΕΡΙΟΣ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΟΣ)
Παρόμοια ἐπιτυχημένη γιορτή ἔγινε τήν ἴδια ὥρα καί στόν Ποταμό, στό Πνευματικό Κέντρο, ἀπό τό Δημοτικό Σχολεῖο Ποταμοῦ. Σ' αὐτή μίλησε πατριωτικά καί ὁ Διευθυντής τοῦ Σχολείου κ.Δημήτριος Λουράντος καί ὁ Αἰδεσιμολ. π. Πέτρος Μαριᾶτος ἀπηύθυνε ἐπίκαιρο χαιρετισμό καί μετέφερε τίς εὐχές τοῦ Σεβασμιωτάτου.
Τήν παραμονή ἐπίσης, κατόπιν προσκλήσεως τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ.Σεραφείμ, τελέσθηκε Ἐπιμνημόσυνος δέησις καί κατάθεσις στεφάνων στό μνημεῖο τοῦ Ἥρωα τοῦ 1821 Θεοδώρου Κολοκοτρώνη, πού βρίσκεται στή διασταύρωση τῶν ὁδῶν Διακοφτίου - Ἁγίας Μόνης, παρουσία τοῦ Δημάρχου Κυθήρων κ. Εὐστρ. Χαρχαλάκη, τῶν Τοπικῶν Ἀρχῶν καί ἀντιπροσωπείας μαθητῶν τοῦ Λυκείου καί Γυμνασίου Κυθήρων.
Ἀνήμερα τῆς Ἐθνικῆς μας Ἐπετείου τήν 25η Μαρτίου ἡ Θεία Λειτουργία καί ἡ Δοξολογία ἔγινε στόν Ἱερό Μητροπολιτικό Ναό Ἐσταυρωμένου Χώρας Κυθήρων προεξάρχοντος τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Κυθήρων & Ἀντικυθήρων κ. Σεραφείμ.
Ἡ παρέλαση τῶν μαθητῶν, καθώς καί ὅλες οἱ προγραμματισμένες ἐκδηλώσεις στήν Πλατεῖα τῆς Χώρας ματαιώθηκαν λόγω τῶν δυσμενῶν καιρικῶν συνθηκῶν κυρίως στό βόρειο καί κεντρικό τμῆμα τοῦ νησιοῦ μας.
«194 χρόνια συμπληρώθηκαν ἀπό ἐκεῖνες τίς μέρες τοῦ Μάρτη τοῦ 1821, ὅταν ἄρχισαν νά ἐκπληρώνονται οἱ πόθοι τοῦ Γένους γιά λευτεριά καί ἀνεξαρτησία, πόθοι πού ἄρχισαν νά καλλιεργοῦνται ἀπό τήν ἐπαύριον κιόλας τῆς πτώσης τῆς Βασιλεύουσας τό 1453. Πόθοι, ἰδανικά καί ἀξίες πού οὐδέποτε πέρασαν στή λήθη, ἀλλά παρέμειναν ζωντανά μέσα στή συλλογική συνείδηση τοῦ ὑπόδουλου Γένους.
Γιορτάζουμε σήμερα τή διπλή ἑορτή τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου καί τῆς Ἐθνικῆς μας Παλιγγενεσίας καί ἀναμφισβήτητα καλούμαστε νά διδαχθοῦμε μέσα ἀπό τά μηνύματα τῆς ἡμέρας αὐτῆς...
... Τά μηνύματα τῆς σημερινῆς ἐπετείου εἶναι λοιπόν πολλά καί διαχρονικά. Τά ἔχουμε ἀκούσει πολλές φορές καί τά θεωροῦμε κάπως τετριμμένα ὡς ἔννοιες. Ἴσως γιατί ὁ κίνδυνος νά μετατραπεῖ ἡ σημερινή Ἐπέτειος σέ μία ἁπλῆ ἐθιμική διαδικασία εἶναι ὑπαρκτός. Κάτι τέτοιο ὅμως πρέπει ὅλοι μας νά ἀποτρέψουμε.
Τό 1821 ὅμως δέν εἶναι μία ἁπλῆ ἐπέτειος, δέν εἶναι μία ἀκόμα ἀργία, δέν εἶναι ἀκόμα μία εὐκαιρία γιά νά μήν πᾶμε στό σχολεῖο ἤ τίς δουλειές μας. Ἄν δέν κατανοήσουμε τά βαθύτερα νοήματα τῆς Ἐπετείου αὐτῆς, τότε δέν θά εἴμαστε ἄξιοι τῆς ἐλευθερίας πού μᾶς χάρισαν μέ τή ζωή τους οἱ χιλιάδες ἀγωνιστές καί ἥρωες τοῦ 1821, προβεβλημένοι καί ἀφανεῖς. Οἱ ἀγωνιστές ἐκεῖνοι πού μέ ἀκλόνητη πίστη στό Θεό καί τήν Ὑπέρμαχο Στρατηγό ἔκαναν πράξη ὅ,τι στά μάτια τῶν Εὐρωπαίων φάνταζε ἄπιαστο.
Τό 1821 εἶναι πάντα ἐπίκαιρο, γιατί μᾶς διδάσκει ὅτι «ἡ μεγαλωσύνη στά Ἔθνη δέν μετριέται μέ τό στρέμμα, ἀλλά μέ τῆς καρδιᾶς τό πύρωμα μετριέται καί μέ τό αἷμα». Εἶναι ἐπίκαιρο γιατί καταδεικνύει τήν ἀξία τῆς πίστης σέ μία ἰδέα,
ἀκόμα καί ἄν ἡ πραγματοποίησή της εἶναι δύσκολη καί γεννᾶ κινδύνους, ὅπως ἡ ἰδέα τῆς ἀνεξαρτησίας καί τῆς ἐλευθερίας μετά ἀπό 400 χρόνια σκότους καί σκλαβιᾶς. Εἶναι ἄπειρα τά περιστατικά ἀπό τήν ἱστορία τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπανάστασης πού μποροῦν νά μᾶς παραδειγματίσουν γιά τό σήμερα. Εἶναι πολλά τά διασωθέντα κείμενα καί ἀπομνημονεύματα τῶν πρωταγωνιστῶν τοῦ 1821 πού μᾶς γεμίζουν μέ τιμή καί δόξα. Ὅταν κάποτε ρωτήθηκε ὁ Κολοκοτρώνης ἄν εἶναι ἀγγλόφιλος, γαλλόφιλος ἤ ρωσόφιλος, ἀπάντησε μέ τή γνωστή σοφία του: «Ἐγώ ἤμουν καί θά εἶμαι πάντοτε Θεόφιλος, γιατί σάν τόν Θεό κανείς δέν ἀγαπᾶ τήν Ἑλλάδα!». Αὐτήν τήν βαθειά πίστη πού εἶχε ὁ Γέρος τοῦ Μωριᾶ χρειαζόμαστε καί σήμερα. Πίστη ὅτι ἡ Χώρα μας μπορεῖ νά ὑπερβεῖ τά προβλήματα καί τούς σκοπέλους, πίστη ὅτι ὁ τόπος μας μπορεῖ νά ζήσει καλλίτερες μέρες, πίστη ὅτι ὁ δημόσιος βίος πού τόσο πολύ μᾶς ἔχει πληγώσει μπορεῖ νά ἐμπνεύσει ἐμπιστοσύνη στούς πολίτες, πίστη ὅτι ὡς Λαός εἴμαστε ἕτοιμοι νά ἀπομονώσουμε κάθε κηλῖδα ἀναχρονισμοῦ καί δουλείας, ἀφοῦ ξέρουμε τόσο καλά νά κάνουμε ἀγῶνες κατά τῆς δουλοπρέπειας καί τῆς ὑποταγῆς ἀπ΄ ὅπου καί ἄν προέρχεται.
Μαζί μέ τήν πίστη, ὅμως, ἄς διδαχθοῦμε καί τήν περηφάνια, αὐτή τήν περηφάνια πού ἔβαλε στά χείλη τοῦ Κολοκοτρώνη τά ἱστορικά αυτά λόγια : «Εἶσαι Ἕλληνας; Τί προσκυνᾶς; Σηκώσου ἀπάνω. Ἐμεῖς καί στό Θεό ὀρθοί μιλοῦμε!»
Παρέστησαν στή Θεία Λειτουργία καί Δοξολογία οἱ Ἀντιδήμαρχοι, ὁ Πρόεδρος μέ μέλη τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου, ἐκπρόσωποι τῶν Στρατιωτικῶν καί Ἀστυνομικῶν Ἀρχῶν, καθώς καί ἀντιπροσωπεία μόνο μαθητῶν τοῦ Δημοτικοῦ Σχολείου Χώρας - Καρβουνάδων μέ τή σημαία του, οἱ Διευθυντές τῶν Σχολείων, Δάσκαλοι καί γονεῖς.